วิ่งเปลี่ยนชีวิต

Armblind Running

ผมมีรายละเอียดการวิ่งเป็นไกด์รันเนอร์ กับผู้พิการทางสายตามาฝากครับ ว่าเวลาวิ่งด้วยกันจะวิ่งแบบไหน ต้องทำอย่างไรบ้าง ผมอาจจะเขียนยาวไปหน่อยแต่ก็อยากให้ทุกคนลองอ่านกันดูนะครับ เพราะมีหลายคนถามผมมาหลายครั้งเหมือนกันครับ สำหรับคนที่สนใจครับ ผมก็เลยนำมาฝากกันครับ

1. ทำความรู้จักกับคู่วิ่ง ยิ่งคุยกันบ่อยๆ ยิ่งดี แอดไลน์ แอดเฟซบุ๊ค กันไว้ จะได้สะดวกตอนนัดซ้อม เอ๊ะ! คนที่พิการทางสายตา คุยไลน์ได้ด้วยหรอ จริงๆแล้วไอโฟน มันสมาร์ทจริงๆ มีโปรแกรมเสียง ทุกอย่างที่เราใช้ตาดูและอ่าน เครื่อง iPhone ก็พูดให้ฟังได้หมด ยกเว้นพวกสติ๊กเกอร์ต่างๆ ที่จำเป็นจะต้องอธิบายรูปนั้นๆ มาด้วยครับว่าคือสติ๊กเกอร์รูปอะไร

2. เป็นไกด์รันเนอร์ ทำได้ 2 แบบ 

แบบที่ 1 ให้คู่วิ่งจับข้อศอกของเรา แล้ววิ่งไปด้วยกัน คู่วิ่งจะรู้จากการสัมผัส ว่าเรากำลังชะลอ หรือก้าวขึ้น ก้าวลง จากระดับข้อศอกของเรา แบบที่ 2 ใช้เชือกมัดเป็นวง แล้วจับคนละด้าน (แบบในรูป) วิธีนี้จะวิ่งได้คล่องตัวกว่า

เริ่มแรกอาจเงอะงะบ้าง แต่แป๊บเดียวก็จับจังหวะได้ ระหว่างวิ่งเพลินๆ ควรใช้อุปกรณ์เสริมในการมองเห็นให้คู่วิ่งของเรา เช่นบอกว่าข้างหน้ามีคนเดินอยู่ จะพาเบี่ยงออกขวานะ ตรงนี้เป็นสระบัวใหญ่มาก มีดอกบัวเต็มสระเลย นั่นๆ กระรอกอยู่บนต้นไม้ อย่าลืมบอกระยะทางด้วย เช่นเราวิ่งมาครบ 1 รอบแล้วนะ ฮึบๆ เหลืออีกรอบนึงเอง

3. เป็นไกด์ตอนที่ไม่วิ่งด้วย เรื่องง่ายๆ ของเรา เช่นซื้อน้ำดื่ม แกะพลาสติกเอาไปทิ้ง เปิดฝา หยิบหลอดใส่ขวด อาจเป็นเรื่องที่คนพิการทางสายตาต้องใช้เวลาเยอะ รายละเอียดเล็กๆ น้อยๆ เหล่านี้ ต้องใช้ใจมอง ถึงจะเห็น

4. หาเวลาไปเป็นไกด์รันเนอร์บ่อยๆ เพราะผู้พิการทางสายตานั้น ไม่ค่อยมีโอกาสที่จะออกกำลัง หรือเคลื่อนไหวร่างกายได้ทุกส่วน จึงมักจะมีปัญหาเรื่องสุขภาพ เรื่องของน้ำหนักตัว ความอ้วน มากกว่าคนทั่วไป

วิ่งด้วยกัน เราไม่เน้นเร็วเพื่อเข้าเส้นชัย ไม่เน้นเวลา ไม่เน้นเข้าที่เท่าไหร่ แต่เราเน้นวิ่งไปพร้อมกัน แข็งแรงไปด้วยกัน

ผมคิดว่าคงจะเป็นประโยชน์ไม่มากก็น้อยนะครับสำหรับหลายคน ที่อยากจะลอง เป็นไกด์รันเนอร์ครับ